بزرگ تهرانى - مدّ ظلّه - در كتاب « مصفّى المقال فى مصنّفى علم الرجال » از « قطب الدين لاهيجى » و « بهاء الدين لاهيجى » بطور جداگانه اسم برده و در ذيل بهاء الدين در 416 صريحا گفته است : « و أظن ان صاحب الترجمة غير المولى قطب الدين الاشكورى صاحب محبوب القلوب المذكور فى 369 » ولى در كتاب « ذريعه » در عنوان كتاب « خير الرجال » از اين نظر خود عدول نموده و مرقوم داشته است : [ الفه الشيخ بهاء الدين محمد بن الشيخ ملا على الشريف اللاهجى ، المظنون قويا انه هو الذى ترجمه الشيخ الحر فى « امل الامل » بعنوان « مولانا قطب الدين محمد بن على . . . . » و من توصيفه بمولانا و ما بعده يظهر حياته عند تأليف الامل ( 1097 ) كما يعلم من ديدنه ، و قد مرّ له « ثمرة الفؤاد » فى ( ج 5 : 15 ) و له « محبوب القلوب » طبع مقالته الاولى فى احوال الحكماء قبل الاسلام فى ( 1317 ) و هو ايضا ملمع ، و انى رأيت نسخته التامة فى بقايا كتب الطهرانى بكربلاء و قد ذكر فى خاتمته ترجمة نفسه مفصلا ] و اگر چه وجود دو لقب مشهور براى يك نفر بعيد است ، اما فرض اينكه دو نفر با يك اسم و نسب و محل در يك عصر باشند و كتاب « ثمرة الفؤاد » يكى از آن دو و « خير الرجال » ديگرى هر دو در سنهء ( 1075 ) « 1 » نوشته شده باشد ، و در هيچ كتاب رجالى بطور مجزا اسم برده نشده باشند ، خيلى بعيدتر است پس به خوبى ميتوان احتمال داد كه مؤلف ذو اللقبين بوده يا در برهه‌اى از عمر خود بلقب « بهاء الدين » و در برههء ديگرى به « قطب الدين » ملقب بوده است . و العلم عند اللَّه تعالى . 3 - چرا در كتاب « ذريعه » اسمى از تفسير شريف لاهيجى برده نشده است ؟

--> ( 1 ) - اعجاز حسين هندى در « كشف الحجب و الاستار » در تاريخ تصنيف كتاب « خير الرجال » اشتباه عجيبى نموده و آن را سال 1128 دانسته است ، با آنكه تاريخ تصنيف طبق شمارهء اعداد اسمش « خير الرجال » 1075 است و به اين موضوع صاحب ذريعه و ديگران اشاره كرده‌اند و ظاهرا 1128 تاريخ استنساخ آن بوده كه كاتبى نوشته است .